Processen bij het sterven

Processen van algemene aard die de mens bij zijn sterven moet doormaken.

Allereerst het omzien in herinnering en het verwerken van ongeziene aspecten.
Het gevoel, dat men niet alles heeft kunnen waarmaken wat men zich had voorgenomen, moet men leren loslaten.
Wat verwerkt is, geeft verlichting.
Oude emoties die er nog uit dit leven liggen, moet men ook loslaten.
Men overdenkt, meer dan ooit, de zin van het bestaan en hoe dit leven daaraan heeft beantwoord.

Men gaat aanvoelen dat innerlijke lessen zijn aangegaan.
Ook moet men zichzelf toestaan het leven en zijn geliefden, los te laten.
Hierbij gaat men door diepe eenzaamheidsgevoelens heen.
Pijn roept onbewuste of bewuste, onverwerkte ervaringen op.
Men moet komen tot overgave.
Men moet het denken loslaten.

Tijdelijk loslaten van dierbaren, ook materiele zaken.
Het zich openen voor de geestelijke wereld; meer verinnerlijking.
Weer contact krijgen met hen die zijn voorgegaan (velen zijn, tijdens het sterven, paranormaal begaafd).
Op eigen initiatief het stervensproces aangaan, zonder bemoeienis van anderen (artsen, partner, geliefden).

Tot overgave komen aan een groter geheel van zijn.
Er is veel licht, door begeleiding, zoals bij de geboorte.
Want sterven is een belangrijke factor tot “oplichting” van de mensheid.

Anna Lamb

Reacties zijn gesloten.