Zinvol ouder worden

Path-automn-forest-header-209aHoe kan de mens in deze laatste fase van zijn leven nu wezenlijk vervulling ervaren?
Veel ouderen schouwen terug in het verleden en zien soms met zorg en terughoudendheid vooruit naar wat hen te wachten staat. Zij zijn dan weg bij hun beleving in het nu.
En juist het nu bepaalt wat men morgen zal ervaren.
Nu is men wat men geworden is, dank zij het verleden.
Men zou zich niet zo bezig moeten houden met de tijd.
De zelfbeleving in het nu zou beter zijn.
Belangrijk is dat de oudere mens zichzelf toestaat volledig tot rust te komen.
Wanneer men door alle moeizame beperkingen heen zich toch volledig wenst in te spannen, gaat men gehaast leven.
Hierbij ontneemt men zichzelf het hebben van het plezier bij het verrichten van de dingen van alle dag.

Men zal mild en bewogen de eigen lichamelijke beperking kunnen bezien.
Hierdoor wordt de intentie van de handelingen veelzeggender naar buiten toe.
Veel ouderen durven bijna niet naar buiten toe of hebben weinig behoefte om te gaan lopen.
Angst om te vallen, aangevallen te worden en onevenwichtigheid zijn hiervan dikwijls de oorzaak.
Door door deze onzekerheden heen te gaan verbetert hun lichamelijke en geestelijke constitutie.
Geestelijk stimuleert het hen ook voort te gaan, ondanks tegendruk.

De oudere mens moet zich meer en meer bewust zijn van wat zijn of haar wezenlijke verlangens zijn.
En deze dan ook verwezenlijken velen willen contact, maar durven hieraan niet toe te geven.
Zij kunnen zichzelf er toe bewegen zelf contacten op te nemen indien zij dit wensen.
Veel ouderen denken doordat zij slechter gaan zien, zij daardoor ook minder mens geworden zijn, dus ook innerlijk minder zien.
Maar het afnemen van het gezichtsvermogen heeft juist tot doel het innerlijk gewaarworden te vergroten; b.v. door de impulsen meer serieus te nemen dan voorheen.
Veel naar buiten kijken kan afleidend zijn.

Achteruitgang van het zien is een oproep tot diepere gewaarwording te komen;want anders komt men onvoldoende zichzelf tegemoet.
Achteruitgang van het gehoor betekent ook niet dat men wezenlijk minder hoort.
Maar door het slecht lichamelijk horen kan men eigenmachtig meer geluid naar zich toe trekken, zoveel en wat men zelf behoeft.
Zo houdt men zich minder afzijdig van zaken die wezenlijk zijn voor deze persoon.

Vooral de oudere mens wordt door zijn meer gevoelig zijn chaotisch van het optimaal kijken en luisteren, daar hij zeer veel registreert en makkelijk uit balans raakt.
Nu wil men de impulsen van buitenaf niet meer helemaal volgen;
selectiever worden in horen en zien; nu door hen zelf bepaald en gericht, gericht op zelfverwerking, op zaken die men wezenlijk acht.

Ook wordt men meer en meer met rust gelaten, meer dan voorheen, waardoor men zich niet teveel behoeft af te keren
van het onderwerp, met als gevolg dat men zich innerlijk meer kan verkennen zonder dat men zichzelf uiterlijk geweld aandoet.
Een enkel gebaar of hoofdknik is nu voldoende zodat men zich niet onnodig behoeft in te spannen.
De acceptatie heeft rust tot gevolg; ook is er geen tijdnood; is men meer in-actief, waardoor men eerder tot verdieping kan komen.

Het uitvallen van andere lichamelijke functies kan leiden tot bv. creativiteitsvorming op andere gebieden.
Soms door middel van expressie, maar ook door innerlijke beeldvorming.
B.v. minder makkelijk met de handen te voelen, waardoor er meer behoefte ontstaat aan handcontact; dit wordt daardoor belangrijker (handjepakken!).
(Men moet er op bedacht zijn wat dit voor de ander betekent!)

Ook kan men expressiever in oogcontact worden; knikken.
Hierdoor ontstaat verbetering in wezenlijke aangeraaktheid te willen worden en aan te raken.
Dit wordt meegenomen als gewonnen waarde na ’t leven.
Zoals bij lichamelijk gehandicapten hun handicap gebieden stillegt, waardoor andere gebieden geactiveerd en gestimuleerd worden, zo is er ook bij de ouder wordende mens sprake van een beperking van het ene gebied
en ontsluiting van een andere gebied.
Daardoor ontstaan er snellere activiteiten die de innerlijke geestkracht doen verlevendigen.

Reacties zijn gesloten.